Purpose - Σκοπός


The blog you have just visited created for an educational project named "Get to Know the Internet World" based on the Informatics and Education lesson of Informatics & Telecommunications Department of the National & Kapodistrian University of Athens.
The aim is to create a 2-hour educational plan involving usefull media stuff and activities which students need to complete testing the knowledge they obtained from studying the articles and learning from the other media sources combining their existing knowledge with the new one they obtained.

Το blog που μόλις έχετε επισκεφθεί έχει δημιουργηθεί για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ονομάζεται "Γνωρίστε τον κόσμο του Διαδικτύου" με βάση το μάθημα Πληροφορικής και Εκπαίδευσης του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα 2ωρο-εκπαιδευτικό πλάνο με τη συμμετοχή πολυμεσικού αλλα και άλλου χρήσιμου υλικού μέσα από δραστηριότητες που οι μαθητές πρέπει να ολοκληρώσουν ώστε να γίνει εφικτός ο έλεγχος της γνώσης που προκύπτει από τη μελέτη των αντικειμένων και τη μάθηση από τις υπάρχουσες και εξωτερικές πηγές που παρέχονται συνδυάζοντας την υπάρχουσα γνώση με τη νεο-αποκτηθείσα.

Well as you can see we talk about the history of Internet from the premature ARPANET to the Evolutionary Internetworking.The following articles and videos will give you the opportunity to learn about what we call today Internet and broaden your knowledge base.

Λοιπόν, όπως μπορείτε να δείτε αναφερόμαστε στην ιστορία του Internet από το πρόωρο ARPANET στην Εξελικτική Διαδικτύωση.Τα ακόλουθα άρθρα και βίντεο θα σας δώσουν την ευκαιρία να μάθετε για αυτό που ονομάζουμε σήμερα Internet και να διευρύνουν τη γνωσιακή σας βάση.

The Internet Beginning in Video Presentation -

Η αρχή του Ιντερνετ σε Παρουσίαση με Βίντεο (Με χρήση ελληνικών υποτίτλων)

It was 1957 when the then Soviet Union launched Sputnik, the first man-made satellite. Americans were shocked by the news. The Cold War was at its peak, and the United States and the Soviet Union considered each other enemies. If the Soviet Union could launch a satellite into space, it was possible it could launch a missile at North America.

President Dwight D. Eisenhower created the Advanced Research Projects Agency (ARPA) in 1958 as a direct response to Sputnik's launch. ARPA's purpose was to give the United States a technological edge over other countries. One important part of ARPA's mission was computer science.

In the 1950s, computers were enormous devices that filled entire rooms. They had a fraction of the power and processing ability you can find in a modern PC. Many computers could only read magnetic tape or punch cards, and there was no way to network computers together.

ARPA aimed to change that. It enlisted the help of the company Bolt, Beranek and Newman (BBN) to create a computer network. The network had to connect four computers running on four different operating systems. They called the network ARPANET.­

Without ARPANET, the Internet wouldn't look or behave the way it does today -- it might not even exist. Although other groups were working on ways to network computers, ARPANET established the protocols used on the Internet today. Moreover, without ARPANET, it may have taken many more years before anyone tried to find ways to join regional networks together into a larger system.

Early Networks

In 1973, engineers began to look at ways to connect ARPANET to the packet radio network (PRNET). A packet radio network connects computers through radio transmitters and receivers. Instead of sending data across phone lines, the computers use radio waves. It took three years, but in 1967 engineers successfully connected the two networks.

Tim Berners-Lee

Technicians joined the Satellite Network (SATNET) to the other two networks in 1977. They called the connection between multiple networks inter-networking, or the Internet for short. Other early computer networks soon joined. They included USENET, BITNET, CSNET and NSFNET.

In 1990, Tim Berners-Lee developed a system designed to simplify navigation on the Internet. In time, this system became known as the World Wide Web. It didn't take long for some people to mistakenly identify the Internet and the Web as the same thing. The Internet is a global interconnection of computer networks; the World Wide Web is a way to navigate this massive network. In sailing terms, it's like comparing an ocean to a ship.

Most early Internet users were government and military employees, graduate students and computer scientists. Using the World Wide Web, the Internet became much more accessible. Colleges and universities began to connect to the Internet, and businesses soon followed. By 1994, Internet commerce had become a reality.

Today, the Internet is more complex than ever. It connects computers, satellites, mobile devices and other gadgets together in a massive network millions of times more intricate than the original ARPANET. And to think, we owe it all to a silver beeping ball that once orbited miles above the Earth's surface.

Ιστορικές Πληροφορίες για το ARPANET

Ήταν 1957 όταν η τότε Σοβιετική Ένωση εκτόξευσε τον Σπούτνικ, τον πρώτο δορυφόρο.Οι Αμερικανοί ήταν συγκλονισμένοι από την είδηση. Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο αποκορύφωμά του, και οι Ηνωμένες Πολιτειες και η Σοβιετική Ένωση θεωρούνταν μεταξύ τους εχθροί. Εάν η Σοβιετική Ένωση μπορούσε να εκτοξεύσει έναν δορυφόρο στο διάστημα, ήταν δυνατόν να εκτοξεύσει και πύραυλο στην Βόρεια Αμερική.

Ο Πρόεδρος Dwight D. Eisenhower δημιούργησε το Advanced Research Projects Agency (ARPA), το 1958, ως άμεση απάντηση στην εκτόξευση του Σπούτνικ.Σκοπός της ARPA ήταν να δώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα τεχνολογικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες χώρες. Ένα σημαντικό μέρος της αποστολής της ARPA ήταν η επιστήμη των υπολογιστών.

Στη δεκαετία του 1950, οι υπολογιστές ήταν τεράστιες συσκευές που συμπλήρωναν ολόκληρα δωμάτια. Κατανάλωναν ισχύ και είχαν επεξεργαστική ικανότητα που μπορείτε να βρείτε σε ένα σύγχρονο υπολογιστή. Πολλοί υπολογιστές μπορούσαν να διαβάσουν μόνο μαγνητική ταινία ή punch κάρτες, και δεν υπήρχε τρόπος να δικτυωθούν μαζί.

Η ARPA είχε στόχο να το αλλάξει αυτό.Με τη βοήθεια της εταιρείας Bolt, Beranek και Newman (BBN) δημιούργησε ένα δίκτυο υπολογιστών.Το δίκτυο έπρεπε να συνδέει τέσσερις υπολογιστές με τέσσερα διαφορετικά λειτουργικά συστήματα. Ονόμασαν το δίκτυο ARPANET.

Χωρίς το ARPANET, το Διαδίκτυο δεν θα έμοιαζε ή θα συμπεριφέροταν,όπως σήμερα - θα μπορούσε ακόμη και να μην υπήρχε. Αν και άλλες ομάδες εργάζονταν σχετικά με τους τρόπους δικτύωσης υπολογιστών,το ARPANET δημιούργησε πρωτόκολλα που χρησιμοποιούνται στο Διαδίκτυο μέχρι σήμερα. Επιπλέον, χωρίς το ARPANET, μπορεί να είχαν περάσει πιο πολλά χρόνια πριν κάποιος να προσπαθούσε να βρει τρόπους για να ενταχθούν περιφερειακά δίκτυα σε ένα ευρύτερο σύστημα.

Πρόωρα Δίκτυα

Το 1973, οι μηχανικοί άρχισαν να αναζητούν τρόπους για να συνδεθεί με το ARPANET το δίκτυο (PRNET). Ένα packet radio network συνδέει υπολογιστές μέσω ραδιοφωνικών πομπών και δεκτών.Αντί για την αποστολή δεδομένων διαμέσου των τηλεφωνικών γραμμών, οι υπολογιστές χρησιμοποιούν ραδιοκύματα.Χρειάστηκαν τρία χρόνια, αλλά το 1967 οι μηχανικοί συνέδεσαν με επιτυχία τα δύο δίκτυα.

Οι τεχνικοί προσχώρησαν το Δορυφορικό Δίκτυο (SATNET) στα άλλα δύο δίκτυα, το 1977.Ονόμασαν τη σύνδεση μεταξύ πολλαπλών δικτύων inter-networking, ή Internet για συντομία.Άλλα πρόωρα δίκτυα υπολογιστών προσχώρησαν σύντομα.Μεταξύ τους ήταν τα Usenet, BITNET, CSNET και NSFNET.

Το 1990, ο Tim Berners-Lee ανέπτυξε ένα σύστημα που στόχευε στην απλοποίηση της πλοήγησης στο Internet. Με τον καιρό, αυτό το σύστημα έγινε γνωστό ως World Wide Web. Δεν πήρε καιρό για ορισμένα άτομα να θεωρήσουν εσφαλμένα το Internet και το Web,ως το ίδιο πράγμα. Το Διαδίκτυο είναι μία παγκόσμια διασύνδεση των δικτύων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο Παγκόσμιος Ιστός είναι ένας τρόπος για να περιηγηθείτε σε αυτό το τεράστιο δίκτυο. Με ναυτικούς όρους,είναι σαν να συγκρίνει κανείς έναν ωκεανό με ένα πλοίο.

Οι περισσότεροι χρήστες του Διαδικτύου ήταν στις αρχές κυβερνητικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι, απόφοιτοι και επιστήμονες υπολογιστών. Με την χρήση του World Wide Web, το Internet έγινε πολύ πιο προσιτό. Κολέγια και πανεπιστήμια άρχισαν να συνδέονται στο Internet, και οι επιχειρήσεις ακολούθησαν σύντομα. Έως το 1994, το εμπόριο μέσω Internet είχε γίνει πραγματικότητα.

Σήμερα, το Διαδίκτυο είναι πιο περίπλοκο από ποτέ. Συνδέει υπολογιστές, δορυφόρους, κινητές συσκευές και άλλες μηχανήματα μαζί σε ένα τεράστιο δίκτυο εκατομμύρια φορές πιο περίπλοκο από το αρχικό ARPANET. Και να σκεφτεί κανείς, ότι αυτό οφείλεται σε μία ασημένια μπάλα που μία φορά τέθηκε σε τροχιά, μίλια πάνω από την επιφάνειας της Γης.

THE "FIRST" INTERNET - ARPANET


In 1966, the Advanced Research Projects Agency (ARPA) hosted a program with several research institutions called Resource Sharing Computer Networks. ARPA's goal was to link different computers together, both to increase overall computer power and to decentralize information storage. The U.S. government wanted to find a way to access and distribute information in the case of a catastrophic event, such as a nuclear attack. If a bomb hit an important computer line, information transfers would stop immediately. But if there were a way to network computers, other parts of the system could keep running even if one link were destroyed.

The discussions with ARPA gradually evolved from theory to actual proposals for building these networks. In 1968, ARPA sent out a Request for Quotation (RFQ) to several institutions, asking for bids on creating the first wide area network. Acoustics consulting firm Bolt, Beranek and Newman (BBN) won the bid to design four Interface Message Processors (IMPs), machines that would create open communication between four different computers running on four different operating systems.

The team that designed, built and installed ARPANET was diverse, consisting of electrical engineers, computer scientists, applied mathematicians and graduate students. They recorded their discoveries and processes in a series of documents called Request for Comments (RFCs), which you can find archived along with Internet standards and user information at the Internet RFC/STD/FYI/BCP Archives.

In this article, we'll learn about the equipment used in the original four-node ARPANET. We'll examine the protocols designed to let different computers share information with one another. We'll also look at how the ARPANET team invented many of the Internet functions we take for granted today. Lastly, we'll learn about the end of the ARPANET program.

ARPANET Computers

Before ARPANET, most computer systems consisted of a massive computer -- sometimes the size of an entire room -- with user terminals hardwired to it. A terminal was some form of user interface, often consisting of a keyboard or punch card reader. Multiple users could access the computer simultaneously, in a technique called timesharing. Other early networks required a direct connection between host computers, meaning that there was only one path for information to flow through. The direct connections limited the size of these computer networks, which became known as local area networks (LANs).

ARPA wanted to build a networked system that could stretch across the United States, linking governmental and scientific organizations in a way that had never been possible before. However, the first phase of ARPANET was much more modest: Four computer systems in different locations would link together using existing phone lines and four Interface Message Processors (IMPs).

ARPA chose the initial computer sites based on pre-existing research relationships with the United States government. Each site had its own team of engineers responsible for connecting the site computer to the ARPANET. The four host computers in the initial ARPANET structure included:

• UCLA's university computer, which was an SDS Sigma 7 running on the Sigma Experimental operating system
• Stanford Research Institute's SDS-90 Computer, which ran on the Genie operating system
• an IBM 360/75 running on the OS/MVT operating system at the University of California's Culler-Fried Interactive Mathematics center
• a DEC PDP-10 computer with the Tenex operating system at the University of Utah

In August 1969, the UCLA team hooked up its host computer to an IMP, a Honeywell DDP 516 computer, making it the first of the four sites to connect into ARPANET. Within a few days, the two computers could exchange information. In October, Stanford's team added the second IMP and host to the system. At 10:30 p.m. on October 29, the Stanford and UCLA computers communicated with each other over a 50 kilobit per second (kbps) phone line.

On the first attempt, the system crashed before UCLA could send a complete command to the Stanford computer. Fortunately, everything worked on the second try. The other two host computers joined the network before the end of 1969. For the first time, scientists could harness the power of multiple computers in remote locations.

Πως λειτουργεί το Arpanet

ΤΟ «ΠΡΩΤΟ» ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ - ARPANET

Το 1966, η Προηγμένη αντιπροσωπεία ερευνητικών προγραμμάτων (ARPA) φιλοξένησε ένα πρόγραμμα με διάφορα ερευνητικά όργανα αποκαλούμενα δίκτυα υπολογιστών κοινής εκμετάλλευσης πόρων. Ο στόχος της ARPA ήταν να συνδέσει διαφορετικούς υπολογιστές μαζί, να αυξήσει τη γενική δύναμη υπολογιστών και να αποκεντρώσει την αποθήκευση πληροφοριών.Η κυβέρνηση των Η.Π.Α. θέλησε να βρεί έναν τρόπο να έχει πρόσβαση και να διανέμει τις πληροφορίες στην περίπτωση ενός καταστροφικού γεγονότος, όπως μια πυρηνική επίθεση. Εάν μια βόμβα χτυπούσε μια σημαντική γραμμή υπολογιστών, οι μεταφορές πληροφοριών θα σταματούσαν αμέσως. Αλλά εάν υπήρχε ένας τρόπος να δίκτυωθούν οι υπολογιστές, άλλα μέρη του συστήματος θα μπορούσαν να συνεχίσουν ακόμα κι αν μια σύνδεση καταστράφηκε.

Οι συζητήσεις με την ARPA εξελίχθηκαν βαθμιαία από τη θεωρία στις πραγματικές προτάσεις για αυτά τα δίκτυα. Το 1968, η ARPA έστειλε ένα αίτημα για αναφορά (RFQ) σε διαφόρους οργανανισμούς,που ζητούν προσφορές στη δημιουργία του πρώτου δικτύου ευρείας περιοχής.Το Bolt, Beranek και Newman (BBN) κέρδισε και σχεδίασε τέσσερις επεξεργαστές μηνυμάτων διεπαφών (IMP), μηχανές που θα δημιουργούσαν την ανοικτή επικοινωνία μεταξύ τεσσάρων διαφορετικών υπολογιστών που έτρεχαν με τέσσερα διαφορετικά λειτουργικά συστήματα.

Η ομάδα που σχεδίασε, έχτισε και εγκατέστησε ARPANET αποτελούταν από ηλεκτρολόγους μηχανικούς,επιστήμονες υπολογιστών,εφαρμοσμένους μαθηματικούς και σπουδαστές. Κατέγραψαν τις ανακαλύψεις και τις διαδικασίες τους σε μία σειρά εγγράφων αποκαλούμενων αιτήματα για σχόλια (RFCs), τα οποία μπορείτε να βρείτε αρχειοθετημένα μαζί με τα πρότυπα Διαδικτύου και τις πληροφορίες χρηστών στα Αρχεία Διαδικτύου RFC/STD/FYI/BCP.

Σε αυτό το άρθρο, θα μάθουμε για τον εξοπλισμό που χρησιμοποιήθηκε στο αρχικό ARPANET τεσσάρων-κόμβων. Θα εξετάσουμε τα πρωτόκολλα που έχουν σκοπό να αφήσουν τους διαφορετικούς υπολογιστές να μοιραστούν πληροφορίες. Θα εξετάσουμε επίσης το πώς η ομάδα ARPANET εφηύρε πολλές από τις λειτουργίες του διαδικτύου που παίρνουμε ως δεδομένες σήμερα.Τέλος,θα μάθουμε για την διακοπή του προγράμματος ARPANET.

ARPANET υπολογιστές

Πριν από το ARPANET, τα περισσότερα υπολογιστικά συστήματα αποτελούνταν από έναν ογκώδη υπολογιστή -- μερικές φορές στο μέγεθος ενός ολόκληρου δωματίου -- με τερματικά χρήστη. Ένα τερματικό ήταν κάποια μορφή διεπαφής με τον χρήστη, συχνά αποτελούμενη από το πληκτρολόγιο ή τον αναγνώστη διάτρητων καρτών. Οι πολλαπλοί χρήστες θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στον υπολογιστή ταυτόχρονα, με μια τεχνική αποκαλούμενη κατανομή χρόνου. Άλλα πρόωρα δίκτυα απαίτησαν μια άμεση σύνδεση μεταξύ των υπολογιστών, που σημαίνει ότι υπήρχε μόνο μια διαδρομή για τις πληροφορίες.Οι άμεσες συνδέσεις περιόρισαν το μέγεθος αυτών των δικτύων υπολογιστών, τα οποία έγιναν γνωστά ως δίκτυα τοπικής περιοχής (LANs).

Η ARPA θέλησε να χτίσει ένα δικτυωμένο σύστημα που θα μπορούσε να εξαπλωθεί πέρα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, συνδέοντας κυβερνητικούς και επιστημονικούς οργανισμούς με τέτοιο τρόπο που δεν ήταν ποτέ δυνατόν πριν. Εντούτοις, η πρώτη φάση ARPANET ήταν μετριότερη: Τέσσερα συγκροτήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών σε διαφορετικές θέσεις θα συνδέονταν χρησιμοποιώντας τις υπάρχουσες τηλεφωνικές γραμμές και τέσσερις επεξεργαστές μηνυμάτων διεπαφών (IMP).

Η ARPA επέλεξε τις αρχικές περιοχές υπολογιστών βασισμένη στις προϋπάρχουσες ερευνητικές σχέσεις με την κυβέρνηση των Η.Π.Α.. Κάθε περιοχή είχε την ομάδα μηχανικών της που ήταν αρμόδιοι για τη σύνδεση του υπολογιστή με το ARPANET. Οι τέσσερις υπολογιστές στην αρχική δομή ήταν:

• O Πανεπιστημιακός υπολογιστής UCLA, ο οποίος ήταν SDS sigma 7 που έτρεχε το sigma πειραματικό λειτουργικό σύστημα
• O Sds-90 υπολογιστής ερευνητικού ιδρύματος του Στάνφορντ, ο οποίος έτρεξε με το λειτουργικό σύστημα Genie.
• O ΙΒΜ 360/75 που έτρεχε το λειτουργικό σύστημα OS/MVT στο πανεπιστήμιο του Culler- Fried Interactive Mathematics center της Καλιφόρνιας
• O DEC PDP-10 υπολογιστής με το λειτουργικό σύστημα Tenex στο πανεπιστήμιο της Utah

Τον Αύγουστο του 1969, η ομάδα UCLA ενσωμάτωσε τον υπολογιστή της(έναν Honeywell DDP 516 υπολογιστή) σε ένα IMP, που έκανε την περιοχή την πρώτη εκ των τεσσάρων που συνδέθηκε με το ARPANET.Μέσα σε μερικές ημέρες, οι δύο υπολογιστές θα μπορούσαν να ανταλλάξουν πληροφορίες.

Τον Οκτώβριο, η ομάδα του Στάνφορντ πρόσθεσε τον δεύτερο IMP και τον υπολογιστή της στο σύστημα.Στις 29 Οκτωβρίου 10:30 μ.μ., το Στάνφορντ και οι υπολογιστές UCLA επικοινωνούν διαμέσου μίας τηλεφωνικής γραμμής 50 kilobit ανά δευτερόλεπτο (kbps).

Στην πρώτη προσπάθεια, το σύστημα κατέρρευσε πριν η UCLA στείλει μια πλήρη εντολή στον υπολογιστή του Στάνφορντ. Ευτυχώς, όλα δούλεψαν στη δεύτερη δοκιμή. Οι άλλοι δύο υπολογιστές ενώθηκαν σ το δίκτυο πριν από το τέλος του 1969. Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τη δύναμη πολλαπλών υπολογιστών σε μακρινές θέσεις.